domingo, 31 de mayo de 2009

De postremo nostro conventu

Die 25 mensis Maii, die nempe Lunae, in popinam deversorii cui nomen QUINDÓS media in Legionensi urbe siti membra omnia CIRCVLI nostri convenimus, ubi per duas fere horas multis de rebus colloquia sapidissima instituimus, quorum maxima pars ad acroasim ab Ansgario die Mercurii praeterito in Universitate Legionensi de methodo illa Orbergiana habitam (non satis bene, ut patet!) pertinuit.

Cuius dissertationis occasio conventus Societatis Hispanae Studiorum Classicorum (apud Legionenses) fuit, in quem parvus magistrorum professorumque numerus congressus est ut res ad linguas cultusque classicos spectantes servare et augere possint. Cui consociationi nostra in urbe Iesus Maria Nieto, cathedrarius professor linguae Graecae qui est, nonnullis ab allis sodalibus iuvatus praest, inter quos Emmanuel Marcus Casquero, professor cathedrarius linguae Latinae, numerari debet. Omnes qui una cum variis sodalibus discipulisque magna cum intentione animum adverterunt primum ad verba quaedam de Platone a Francisco Lisi, cathedrarius professor quoque linguae Graecae in Universitate cui nomen Carolus III, Matriti sita, sapienter facta, postea ad tremula et mendis plena verba mea de methodo Orbergiana quae dixi.

De opportunitate necnon beneficio talis methodi in conspectu discipulorum discipularumque hodiernorum cum ad secundarium gradum tum ad Universitatem pertinentium nonnulla diximus hoc argumento speciatim adhibito, ut discipuli cuiusquam linguae discendae auribus maxime uti debeant, qua causa magistris magistrabusque non solum rationes grammaticae explanandae sed etiam creberrima colloquia ipsa lingua instituenda esse videntur, quod nostris in scholis raro adhuc fit, eo quo tempus iam adest immo urget talia facere eademve saltem conari...Ecce ergo imagines nonnullas, quae refertae mendis cum sint, maxima venia benevolentiaque vobis accipiendae sunt...











Magno cum gaudio novum amicum nostrum in sinum accepimus, nomine Danielem, qui discipulus noster aliquando fuit, atque proh dolor Lauram eiusque quemdam amicum, quibus nuntio conventus nimis ambiguo locum erratum petere contigit, accipere non valuimus. Proxima enim occasione meliore fortuna adhibita una conveniamus speramus fore.

De quibusdam aliis tractavimus quoque: de locis exempli gratia notissimis quos apud scriptores Romanos antiquos invenire possimus: exemplum unum proponam: Daniel iste, de quo modo locutus sum, rogatus a quodam qua causa curam maximam studiis linguae Hispanicae hoc tempore det atque cordi ipsi lingua Latina sit, "aliquando, inquit, magister de Vilhelmo Studemund nonnulla narravit: quo pacto et quo furore tractus maluerit visum perdere quam investigationem de Plautinis operibus omittere". Scistisne omnes sine dubio de qua re agatur: Vilhelmus Studemund, oculis laborans causa acidi liquoris eius, quo ad verba pristina in palimpsesto quodam subscripta elucidanda utebatur, medicum visitavit, qui ei nisi laborem deposueret eum caecum plane fore asseveravit. Vilhelmus tunc laborem perrexit, ad cuius extremum caecus enim totus factus est. Editione prima operum Plautinorum in lucem edita, talibus verbis, e carmine Catulli quodam depromptis, frontem libri Vilhelmus ornavit: "Ni te plus oculis meis amarem..." quae Catullus de amica sua dixerit et videlicet discipulus noster in aeternum memoriae suae mandaverit...

Ceterum ad finem scholaris temporis celebrandum convivium quoddam constituendum decrevimus, quo facilius sive facta praeterita commemorare sive consuetudinem nostram confirmare valeamus, eo quo thermopolium nonnullos intra dies petemus, nomen cuius locumque ad tempus in lucem edetur.

Satis adhuc. Valete omnes amici comitesque nostri in proximum!

domingo, 24 de mayo de 2009

De praeconio

Omnibus sodalibus amicisque CIRCVLI LATINI LEGIONENSIS plerumque participantibus magno cum gaudio novum conventum Lunae die proximo hora sueta in loco insueto fore nuntio.


Cuius mutationis loci causam, si quis rogat, videte: nonnulla enim membra popinam deversorii nomine QUINDÓS petendam proposuerunt eo consilio, ut alia ad conventus nostros parata loca inveniri possint.

Praebeo ergo vobis photographema atque viarum formam, quibus pedes vestros regere valeatis.

In proximum, sodales omnes!



miércoles, 6 de mayo de 2009

De superiore conventu nostro

Tandem aliquando calamum manu sumo nonnulla eorum, quae apud nos superiore in conventu evenerint, narrare conaturus. Qui coetus, die 27 mensis Aprilis institutus, similior solito non fuit, dum cogites nos novis atque adhuc insolitis rebus gaudere valuisse.
En primum omnium illud, quod minimi momenti esse videtur: locum enim conveniendi mutavimus, quod non magno sine commodo fecimus, nam popina illius deversorii nuperrime inventa aptissima atque paratissima sive incepto sive gaudio nostro tandem fuit.

Adde etiam multo maioris ponderis illud, quod visitatores ad nos advenerunt, iique ornatissimi: nam Rodericus amicus, is qui CIRCVLO LATINO VALLISOLETANO praest, praesentiam suam pridie praenuntiaverat, eo quo magna cum expectatione eum exspectabamus dum appareret, qui aliquantulum per urbem errabundus (quod mirandum est: Legio nostra non tanta esse videtur...!) paululum tardatus oecum nostrum tandem repperit. Narravit enim ille de Circulo suo deque eius membris, atque nonnulla de superioribus V Itineribus Cultus Classici.com Ursone habitis sermone suo Latino ita expedito atque pulcherrimo, quem iam nonnulli noverimus.

Adhuc ipso loquente apparuit modo Michael, vir magna humanitate necnon familiaritate, magister qui multos iam per annos Hispanicam linguam Latinamque discipulos discipulasque docet, idque eximie.

Et quid amplius? Ecce Pilar nostra de itinere eo, quod in Italiam fecit, pauca narravit, quibus certiores nos fecit se atque discipulos discipulasque eius una plurimis aliis condiscipulis condiscipulabusque peregrinis congregantibus iucundiores, pauci qui fuerint, dies degisse. Cum tempus valedicendi adfuit, nonnullae lacrimae (ad Italicos discipulos maxime quae pertinent), de oculis fussae fuerunt, si verbis nostrae amicae credendum est...


Si quis forte quibus de rebus nos tractaverimus nostra in contione roget, videat de quibus: de conventu illo imprimis Ursone habito, deque dissertationibus sive Latino sive Hispanico sermone in eius gremio habitis, quarum in numero eae a Ludovico Miraglia, necnon a Theodorico Sacré totae Latine habitae luculentissimae reputari debent, siquidem imagines nonnullas conspicitis, quas infra induco.






Primus Theodoricus ille, professor in Universitate Catholica Lovaniensi egregius necnon fautor ACADEMIAE LATINITATI FOVENDAE multa optimeque de Vivis et Erasmi colloquiis inter se comparatis dixit, et quo maxime eorum scripta differant, ubertate nempe linguae atque varietate argumentorum quod ad Erasmum pertinet, difficultate necnon obscuritate verborum tantum ad scholas dicatorum, quod ad Vivem.

Secundus Aloisius Miraglia locutus, plurima de nova Bibliotheca Latina deque auxiliis ad methodum Orbergianam iungendis disseruit sermone eo Latino suo expeditiore venustissimoque, qui omnium animos illicere valeat.

Cuius e relatione pauci ponderis illud esse non puto, quod nonnulli sunt magistri -Aloisio Miraglia iudice loquenteque- qui libro tantum neque methodo Orbergiana utantur, ii qui novo libro adhibito eamdem rationem docendi sequuntur ac antea secuti erant, quod nihil aliud nisi maximum deliramentum esse videatur...



Conspicite quoque imagines ceteras, quibus coetus participes ulli monstrantur.





Ceterum imagines nonnullas cepimus, quarum hic vobis non multas monstro.




Hactenus haec hodie. Convoco enim vos sive suetos sive adhuc ignotos commilitones ad proximum coetum die Lunae adveniente eodem loco eademque hora constituendum...

Valete interea quam optime, amici amicaeque!